De spijkerboom

Deze boom die uitkijkt over de vallei van de Magne, vormt het voorwerp van voorvaderlijk volksgeloof. Men kent deze boom krachten toe die tandpijn zouden helpen verzachten.

Het bestaan van spijkerbomen is gebaseerd op een oud geloof volgens hetwelk pijn op een ander levend wezen zou kunnen worden overgedragen. Deze overdracht zou blijven bestaan zolang de ontvanger in leven is. België telt een groot aantal spijkerbomen, met name dan in Wallonië. Het gaat vaak om eiken, linden of kastanjebomen. Deze bomen die meestal buiten de bebouwde kom groeien, staan vaak dicht bij een symbolische plaats, een kerkhof, een kapel, een kruisbeeld of een gedenkzuil. De overdracht zou heel geleidelijk plaats vinden op het ogenblik dat een spijker die in contact kwam met de zieke plek (tand of steenpuist) wordt ingedreven. De rite moet gepaard gaan met een bijzonder gebaar en moet ook aan een aantal voorwaarden voldoen. Sommigen schrijven aan de spijkerboom ook andere krachten toe zoals het vinden van een man voor ongehuwde jonge dochters. Maar ook moeders van kleine kinderen die talmen met lopen, komen hier hun heil zoeken.